Histoire de la guerre L'enchaînement des événements De la bataille des frontières (à la bataille de la Marne)Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Integer dapibus volutpat massa. Etiam ac enim lacus. Nam tempus venenatis sem, eget imperdiet ante. Curabitur quis leo mi. Integer augue sapien, pellentesque ac imperdiet eu, aliquam ut sapien. Sed ornare imperdiet leo, non egestas magna vehicula eget. Morbi a tristique ipsum. Duis bibendum dapibus nulla eu fringilla. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Suspendisse placerat fermentum metus. Vestibulum condimentum leo eget velit sodales convallis. Nam blandit non elit id pellentesque. Mauris nec erat tellus. Aenean vestibulum augue sem, ut tempus nisi euismod sit amet. Phasellus lobortis volutpat libero. Nunc malesuada ligula tellus, id aliquam orci consectetur quis.
Op 23 augustus 1914 wordt het dorpje Arrancy-sur-Crusnes, dat zich geografisch gezien op een heel bijzondere locatie bevindt, omsingeld door Duitse troepen die de Franse regimenten ertoe dwingen zich stapsgewijs terug te trekken in de richting van Constantine. De 12e divisie reserve-infanterie onder leiding van generaal Herr positioneert zich defensief en op 24 augustus bij dageraad vallen de Duitse troepen het dorp aan, gesteund door zwaar artillerievuur.
Een Frans soldaat vertelde hierover: "Van bij de dageraad kwamen wij zwaar onder vuur te liggen en we leden heel zware verliezen."
Na zware gevechten van man tot man trokken de Duitse troepen omstreeks het middaguur het dorp Arrancy-sur-Crusnes binnen. Aan het eind van deze verschrikkelijke dag vielen er in totaal ongeveer 700 doden te betreuren. Om 13 uur werd het bevel om terug te plooien gegeven en de confrontaties verplaatsten zich naar het zuiden. Een monument midden in de velden, herinnert vandaag nog aan die slag. Meer dan 250 Franse soldaten hebben hun laatste rustplaats op de militaire begraafplaats.
Op 27 augustus 1914 kreeg het garnizoen van Montmédy, dat 2300 manschappen telde, van generaal Joffre het bevel om de citadel te verlaten en naar Verdun te trekken. De meeste soldaten bevonden zich de ochtend van 28 augustus in het bos van Woëvre, in de buurt van Mouzay. Er worden patrouilles naar het zuiden uitgestuurd en die kwamen terug met de boodschap dat het detachement het pad zou kruisen van omvangrijke Duitse troepen.
In de nacht van 28 op 29 augustus stootten de soldaten in het bos van Brandeville op een groot Duits contingent. Er werd besloten om die Duitse troepen op 29 augustus aan te vallen.
Dit zou het begin van de slag van Brandeville betekenen. Door het verrassingseffect konden de Fransen in het begin grote verliezen toebrengen aan de vijand. Zeshonderd Duitse soldaten sneuvelden. Maar de Duitse troepen herpakten zich snel en uiteindelijk werd de hele operatie een drama voor de Fransen. Ongeveer 600 Franse soldaten sneuvelden op hun beurt en ongeveer 900 andere Franse soldaten werden gevangengenomen en overgebracht naar het fort van Ingolstadt in Beieren, waar er een streng regime heerste.
Op 22 augustus wordt er overal fel strijd geleverd. Het 151e infanterieregiment stuurt het 1e bataljon naar het bos van Doncourt. Het 3e bataljon wordt naar het bos van Goémont en het bos van Grand-Champ gestuurd. Het 151e regiment moet zelf alleen het hoofd bieden aan drie Duitse infanterieregimenten. Het 162e infanterieregiment komt later het 151e regiment bijstaan en positioneert zich tussen Pierrepont en het bos van Grand-Champ. Tijdens een gedeelte van de ochtend lossen beide kampen schoten in elkaars richting zonder dat dit veel resultaten oplevert. Er wordt alleen belet dat een Duitse colonne er in slaagt om het bos van Doncourt langs het zuiden te verlaten. Ondanks de ruggensteun van hun kanonnen komen de vijandelijke troepen niet echt verder: de infanteristen raken door hun voorraad munitie, de houwitsers schieten op hun eigen linies en veroorzaken zo enorme verliezen. De Duitsers slagen er niettemin in om de noordelijke rand van het bos van Grand-Champ in te nemen. Op het einde van de namiddag gooit de zware artillerie zich in de strijd. De Franse kanonniers lossen hun schoten vanuit Beuveille en de Duitse kanonniers beantwoorden dit vuur vanuit Jalaumont. De Franse soldaten bezetten het bos van Goémont en het westelijke deel van het bos van Grand-Champ. Op het eind van de namiddag plooien de Duitse troepen zich terug op de plateaus van Laix en Baslieux, terwijl de Franse troepen zich terugtrekken naar de Maas.
De balans van deze slag is ongezien. Alleen al op de vlakte van Grand-Champ sneuvelen 800 Franse soldaten. Meer dan 200 van deze soldaten liggen begraven in de huidige necropolis. In Pierrepont getuigen twee kerkhoven, een Frans en een Duits, van de moordende waanzin van de Eerste Wereldoorlog.
Het dorpje Ethe werd het tragische toneel van één van de meest bloedige veldslagen van 22 augustus 1914. Een Franse divisie zat geblokkeerd in het dorpje en werd er met de vijand geconfronteerd, die met een divisie naderde vanuit het noorden en met een andere vanuit het oosten. Om te ontsnapten aan een omsingeling vluchtten de Fransen gedurende de nacht het dorp. Maar in Ethe, Gomery en Latour werden er vervolgens 300 burgers en evenveel Franse krijgsgevangenen geëxecuteerd. Talloze monumenten herinneren nog steeds aan die dag.
Getuigenis van soldaat Berty (verschenen in: Bulletin de l'Amicale des Anciens combattants des 155e et 355e RI, nr. 231):
"Op 22 augustus bij dageraad [...] had mijn compagnie, beschermd door de artillerie, op de weg van Joppécourt naar Fillières, recht tegenover het dorpje Ville-au-Montois post gevat. Ik ben verbindingsagent [...]. Ik zie heel duidelijk de kleine groepjes Duitsers in gevechtsstelling [...] die bij elke beweging verwelkomd worden door onze artillerie die prachtig werk levert. De vijandelijke artillerie positioneert zich dan rechts van Fillières. Onze waarnemer [...] wacht op hun eerste salvo. [...] Hij laat obussen afvuren op 1700 meter. [...] Op minder dan één minuut tijd valt de Duitse artillerie uiteen, [...] de kanonnen zwijgen. Het werk gaat verder. De twee klokkentorens in de verte (Ville-au-Montois en Fillières), die de Duitsers als uitkijkpost gebruikten, werden onthoofd en in brand gestoken. [...] Spijtig genoeg waren er geen obussen meer en de Duitse infanterie bleef maar oprukken. [...] De Duitsers hadden het kerkhof van Joppécourt bereikt en wij kregen het bevel om ons terug te trekken. We waren heel triest en we werden nadien zwaar berispt omdat we wilden blijven vechten..."
In de streek van Spincourt zijn de eerste weken die volgen op 3 augustus 1914, de datum van de oorlogsverklaring, in te delen in meerdere fasen.
Op 24 augustus staat de streek van Spincourt in vuur en vlam door de aanval op Arrancy en de omliggende dorpen, die in handen zijn van de 12e infanteriedivisie. Omstreeks 13 uur halen de Duitse troepen het van het Franse verzet en de 12e infanteriedivisie trekt zich terug naar Pillon. Omstreeks de middag wordt de 42e infanteriedivisie, die zich op het front van Nouillonpont-Spincourt bevindt, aangevallen. Zij krijgt omstreeks 16 uur het bevel om terug te trekken naar Nouillonpont. De 54e reservedivisie bewaakt overigens de as Spincourt - Gouraincourt terwijl de 67e reservedivisie steun zoekt bij het front Éton-Rouvres. Door de druk en onder de beschietingen door de zware Duitse artillerie trekken de Franse divisies zich terug en op 25 augustus bevindt het voltallige derde Franse leger zich achter de Loison. Op 26 augustus trekt dit leger zich op bevel van de generale staf terug op de heuvels langs de Maas. Hierdoor laat zij het gehele kanton Spincourt voor een periode van meer dan vier jaar over aan de Duitsers.
Een agenda is onontbeerlijk om in de periode van het eeuwfeest van de Grote Oorlog jouw weekends te plannen. Zo kun je duidelijk zien wanneer je gratis kunt deelnemen aan de feestelijke herdenkingsevenementen of je kunt een exclusief "à la carte"-programma opstellen!
Waar de oorlog honderd jaar geleden alleen maar slagvelden en vernielde dorpen achterliet, kun je nu genieten van lieflijke landschappen en schilderachtige dorpen. Om je bezoek aan deze streek te vergemakkelijken, heeft het project CHEMINS DE MEMOIRE 10 ROUTES met een lengte van 35 tot 80 km uitgestippeld. Langs die routes kun je aan de hand van de infoborden kennis maken met de bijzondere geschiedenis van de Slag om de grenzen.
Bij deze brochure hoort een kaart die je in de toeristische diensten van de regio gratis kunt afhalen. de la région.
